opnieuw gips hips
Lucile een uur na de operatie
Vandaag, de dag na de operatie is er voor Lucile een van hoge pieken en diepe dalen. Qua temperatuur en temperament…. Toen ze vanmorgen wakker werd, voor het eerst echt helder was na de operatie, werd ze woedend omdat ze haar linkerarm en onderlichaam niet kan gebruiken. Gillen, slaan (met rechts) en hartverscheurend huilen. Soms mochten we haar troosten, soms kon ze ons zelfs niet verdragen.
Fleur probeert contact te krijgen met Lucile kort na de operatie
Ze wilde geen druppel water drinken en veroordeelde zichzelf daarmee tot nog langer aan het infuus. Tot ik haar, met veel hulp en gewurm vast mocht houden. Ze kwam helemaal tot rust en het infuus mocht even afgekoppeld worden om haar operatiehemd te verwisselen voor eigen kleertjes. Ze mocht zelfs een even mee gaan kijken in de speelhoek!
- Lucile eet brood 24 uur na de operatie
Terug in bed bleef ze rustig en zelf enthousiast toen ze Fleur haar van huis meegenomen beker zag drinken. Dat wilde ze ook! Vliegensvlug klokte ze 200 ml appelsap verdund met water naar binnen. We boden haar de fijngehakte-Japanse-noedel-smurrie aan die het ziekenhuis voor haar klaargemaakt had, maar dat zag ze niet zitten. Het rozijnenbroodje van Fleur daarentegen zag er blijkbaar wel aantrekkelijk uit, want die schransde ze op! Haar bloeddruk en temperatuur waren weer tot een acceptable niveau gezakt en de dokter was zo blij om haar levendig te zien, dat het katheter en infuus eruit mochten. We lazen samen boekjes en ze genoot hoe ik haar bed versierde met een paar kaarten en foto’s. We mogen dan wel niets opplakken op de grauwe, gehavende muren, maar ik heb een lint aan de rekken van haar bed gespannen en hang met knijpertjes de kaarten eraan. Ze heeft er nog maar drie, helpen jullie mee die hoge randen van het bed helemaal vol te hangen met vrolijke plaatjes? Stuur een kaartje aan Lucile naar ons adres: 6-3-2-5112 Kachidoki, Chuo-ku, Tokyo 104-0054, Japan, dan nemen wij die mee naar het ziekenhuis. Ze moet het daar nog minimaal drie weken volhouden.
Thom, Berend en Julie zagen er naar uit maar tegelijkertijd tegenop om Lucile in het ziekenhuis te zien na de operatie. Wat zouden ze aantreffen? Gelukkig waren de meeste slangetjes uit haar lichaam toen ze kwamen en we hebben haar meegenomen om even te ‘spelen’. Goed eten en zoveel mogelijk spelen en bewegen (al valt dat niet mee) is het adagium van het ziekenhuis, dus sporen ze ons aan om actief te zijn. Na 20 minuutjes was Lucile uitgeput van het ballengooien en kijken naar alle uitgelaten medepatiëntjes die racend in hun rolstoelen terugkwamen van bezigheidstherapie. Eten of drinken lukte niet meer en de koorts steeg weer toen de avond aanbrak en daarom in het infuus er weer in. Opnieuw boos. Dat voelt als een stapje achteruit, maar we hopen dat een goede nachtrust weer verbetering geeft. De grootste zorg blijft infectiegevaar en daarom krijgt ze twee keer per dag antibiotica toegediend. Blijven jullie meebidden voor ons kleine, kwetsbare meisje en haar zusje Fleur die soms niet weet waar ze het moet zoeken… En voor ons allemaal trouwens, want het is een uitputtingsslag.
Lieve mensen, heel veel sterkte in deze heftige tijd, we leven met jullie mee. Onze kids hebben vanavond eerst met hun neus tegen het beeldscherm de foto’s bekeken, en vervolgens voor jullie gebeden en getekend. Ik moet wel even heel goed nadenken hoe we die tekeningen vanuit Nairobi in Japan krijgen
Jonathan gaat binnenkort hier in Nairobi ook geopereerd worden aan zn been, dus jullie begrijpen dat alles hier met meer dan gewone belangstelling gevolgd wordt. Lieve groeten! Anitha en co
Ha lieve Boo’tjes,
Goed om te lezen dat de operatie geslaagd is! Nu op naar een goed herstel van Lucile. Geef ze maar een hele dikke knuffel en een high five van Julius. Daar knapt ze vast van op!
We denken aan jullie.
Liefs, Bas, Elise, Jasmijn & Julius
Lieve mensen,
De eerste hobbel is genomen! Alhoewel… Lucile en Fleur hebben natuurlijk al de nodige ziekenhuis- en gipservaring…)
Nu hopen op een voorspoedig herstel voor Lucile!
Sterkte gewenst in deze pittige tijden voor jullie gezin.
Liefs voor jullie allemaal, maar speciaal voor de twins!
Annemarie
Beste mensen,
Heel veel sterkte in deze tijd… het moet erg moeilijk zijn om jullie kleine meisje zo te zien. We hopen dat ze snel mag opknappen en dat het herstel voorspoedig mag gaan! We leven met jullie mee, al kennen we jullie niet (ik lees altijd mee met jullie log, dus lijkt het alsof ik jullie wel ken) En bidden ook voor jullie als gezin en nu speciaal voor jullie kleine Lucile.
Hartelijke groet van Gerben, Els, Boaz en Jade ten Ham
Lieve mensen,
Tsjonge wat een heftige periode voor jullie allemaal. Vooral als je daar dan alleen in buitenland zit lijkt het me nog moeilijker. Geen familie die even langs komt. STerkte! Verdrietig om jullie kleine meisje zo te zien liggen! WE hopen en bidden dat het snel beter met haar zal gaan en dat ze weer goed zal leren lopen!
Gods zegen,
REinout Arenda Nathan en Manuel van Heiningen
Lieve mensen,
Fijn om te lezen dat de operatie lijkt te zijn geslaagd! Heel veel sterkte gewenst voor de komende weken. Uit ervaring weet ik hoe slopend het kan zijn om een kind in het ziekenhuis te hebben liggen.(wij hebben 9 weken doorgebracht)
Nogmaals Gods zegen toegebeden.
Hartelijke groeten, Inge Smith & fam. (trouwe lezer van jullie blog)