Geloven in Japan

Het was even rustig op de geloveninjapan-blog… maar we zitten hier niet bepaald stil, want de kerststress heeft toegeslagen! Aan het einde van het jaar loopt in de kerk de spanning op. Gemeenteleden zijn moe, hebben veel werk af te ronden, kinderen moeten opdrachten afmaken voor school maar raken uitgeput en met z’n allen hebben we hoge verwachtingen van alle feesten die komen. En terecht, want we leven in de tijd van Advent, van verwachting. Kerst biedt hier de unieke gelegenheid om het Evangelie te vertellen aan mensen die de rest van het jaar geen belangstelling hebben om iets over het christendom te horen. Japanners worden aangetrokken door de warme kerstsfeer en staan open om over de ware betekenis van het kerstfeest te horen. Nog meer druk op de gemeente: de kans van het jaar om met je niet-gelovige familieleden, vrienden, buren of collega’s iets van de bijbel te delen.

Als GraceCityChurch proberen we dat te faciliteren door allerlei podia aan te bieden waar het verhaal van de geboorte van (en de redding door) Jezus klinkt. Morgen hebben we de aftrap met een kerst jazz concert in een hippe muziekstudio in de chique wijk Ginza. Informeel, swingend, met saxofoon- en pianomuziek van professionele muzikanten die de traditionele Christmas carols in een nieuw jasje verpakken. We proberen hiermee vooral de twintigers en dertigers in onze doelgroep aan te spreken, die zo uit hun werk komen en in de zaal de stropdas en hun colbert uitdoen en genieten van de muziek en de kerst ‘talk’ (klinkt beter dan meditatie of boodschap, toch?).

Zaterdag gaat de aandacht uit naar de kinderen tijdens de Grace Kids’ Christmas Party. Chocolademelk met vrolijke cupcakes snoepen en tijdens het kerstverhaal knabbelen op pepermunt-candy canes. Met de dirigente van ons Gospelkoor een vrolijk kerstlied zingen compleet met dansje. Ook in de spelletjes zit beweging met een heuze stoelendans. Met een cadeautje van chocolaatjes en een cool potlood naar huis met een warme herinnering aan de kerk. Terwijl ik de kinderen entertain, probeert de rest van de staff in gesprek te gaan met de ouders die toekijken. Het is voor hen een raadsel waarom de kerk zoveel kinderen die niet uit christelijke gezinnen komen zo’n fijn feest aanbiedt. Een prachtig aanknopingspunt om het over genade te hebben!

Zwarte gospelmuziek blijft razend populair en het Grace City Choir heeft maanden geoefend op klassieke en nieuwe kerstliederen. Na de dienst aanstaande zondag geven ze een concert en dat zal naar verwachting weer heel veel niet-christenen naar de kerk brengen. Een flink gedeelte van het koor gelooft ook (nog) niet, maar zingt het Evangelie elke week. Dat doet iets met ze en hun nieuwsgierigheid naar het verhaal achter de teksten groeit.

Volgende hoogtepunt wordt het dinner concert op 23 december in een duur restaurant in het zakencentrum Marunouchi in ons doelgebied in Tokyo. Het is de verjaardag van de keizer en daarmee een nationale feestdag. Het liefst vieren Japanners op die dag iets dat ze kerst noemen. Daarbij hoort voor veel mensen gefrituurde kip van een fastfood restaurant en een kersttaart waar ze veel te veel voor betaald hebben (vanaf 40 euro). Hoogopgeleiden en iets oudere (40 plus) willen chique uit eten en zoeken kwaliteit. Zeker met kerst en daarvoor tasten ze van harte in de buidel. Daarom nodigen we hen uit voor dit bijzondere kerstfeest. Een gerenommeerde pianiste speelt Schubert voor het eten en klassieke kerstmuziek tijdens het diner van veel gangen met (te kleine) gerechtjes uit de Franse keuken. Dominee Fukuda laat ook daar het kerstevangelie klinken en legt de relevantie uit voor het leven hier en nu in Tokio.

Kerst valt op zondag en GraceCityChurch hoopt op een vol huis tijdens de middagdienst. Veel Japanners in onze doelgroep hebben een tijd in het Westen gewoond voor studie of werk en herinneren zich kerkdiensten waar ze met kerst terecht kwamen. Die sfeer zoeken ze weer en velen komen bij ons uit. Geen band deze keer maar een orgel en professionele zangers die ons begeleiden bij het zingen van de traditionele kerstliederen.

En dan? Dan is het uit met de pret. Japanners gaan aan de oudejaarsschoonmaak beginnen, maken de traditionele osechi-gerechten klaar en trekken zich terug met hun familie en met hun noedels die een lang leven symboliseren (niet afbijten dus!). Voor ons een stille week. Van terugkijken en moed vatten voor het nieuwe jaar. Eenzaam ook, want als buitenlander hoor je niet in de Japanse kring in die dagen. Tegelijkertijd betekent het eindelijk tijd voor elkaar als gezin! Maar eerst is er nog heel erg veel werk aan de winkel. Er zijn natuurlijk de evenementen die ik noemde en pastoraal wordt er veel beroep op ons gedaan, want het lijkt wel of iedereen in de put zit of in de clinch ligt. Allemaal eindejaarsstress zullen we maar denken. Het was met het jaartje dan ook wel, hier in Japan…