Geloven in Japan

Mijn excuses voor de radiostilte, maar de vermoeidheid heeft toegeslagen. Dat gebeurde eigenlijk toen op vrijdag ons officiële programma bij Redeemer Presbyterian Church afgelopen was. Toen nog 2 interviews gegeven, aan CV-koers en Groot Nieuws Radio en opeens was het op. Het in de lucht houden van drie ballen, het studieprogramma in de VS, de communicatie en fondsenwerving in Nederland en de administratie en verlenen van pastorale zorg op afstand aan Japan, kost veel energie. Door het tijdverschil draaiden we op 4 uur slaap per nacht. Bovendien konden we niet veel waarmaken van wat de kids beloofd hadden om samen te doen. Daarom zijn we zaterdag naar het zuiden van Manhattan getrokken. Daar hebben we gewandeld door de straatjes van Soho, stilgestaan bij Ground Zero (voormalig World Trade Center, 11 sept. 2001) en zijn op de gratis ferry naar Staten Island langs het Vrijheidsbeeld gevaren. Daar in een verlaten Dunkin Donuts opgewarmd en een dozijn veel te zoete donuts verorberd. Het was heerlijk om even eruit te zijn en voor het eerst sinds de aardbeving echt tijd voor elkaar te hebben.

De training en bijeenkomsten bij Redeemer waren bijzonder leerzaam en opbouwend. We hebben nieuwe ‘tools’ in handen om gemeenteleden te coachen en te trainen als leiders. Verder zijn we toegerust op het gebied van ‘faith and work’, het integreren van je geloof in je dagelijks (werk-)leven. Dat is een groot probleem in onze Japanse doelgroep, waar de werkomstandigheden extreem zijn door de werkdruk, lange dagen en de sfeer verziekt is door competitie. Over geloof mag niet gepraat worden, ben je wel open over je christen zijn, dan kan je je promotie wel vergeten of in het ergste geval je baan verliezen. Met de materialen en adviezen die ik nu op zak heb, kan ik in Tokio een programma opzetten waardoor de werelden van werk en geloof geïntegreerd zouden kunnen worden. Verder heb ik goede tips gekregen over het kinder- en jeugdwerk en hebben we een short term programma voor jonge professionals en muzikanten vanuit Redeemer naar Grace City Church Tokyo opgezet. Alle input geeft me moed om de blik vooruit te richten.

Een andere reden waarom het iets moeilijker is geworden om elke dag te schrijven is dat we inmiddels ‘on the road’ zijn. We zijn van New York naar Newport, Rhode Island gereden. Daar komen we twee dagen op adem bij een Amerikaanse legerpredikant en zijn gezin. Ze waren tot vorig jaar op een marinebasis vlakbij Tokio gestationeerd en hebben ons bij het opbouwen van Grace City Church enorm gesteund en bemoedigd. Toen ze hoorden dat we naar Amerika gingen, nodigden ze ons uit om hen te komen bezoeken. Het is hier een warm bad van ultieme Amerikaanse gastvrijheid, veel groen om het huis voor de kinderen om te spelen en onbeperkt macaroni-and-cheese eten. De kinderen bloeien helemaal op en straks gaan we een wandeling langs de kliffen aan de Atlantische Oceaan maken.

Over bemoediging gesproken, we kregen bericht van de GZB dat u vrijgevig deelt van wat de Here God u heeft toevertrouwd voor de noodhulp in Japan. Dank voor uw materiele bijdrage, maar zeker ook voor uw voorbede en warme berichtjes via e-mail en weblog. We horen over het zingen van psalm 121 in het Japans in de kerkdienst, over benefietconcerten en collectes, sponsorlopen en nog veel meer acties. Dank, dank, dank vanuit de grond van ons hart, kokoro kara arigatou gozaimasu namens de Japanners…

De grote vraag is nu of we volgende week terug kunnen naar Tokio. De berichten over het onder controle krijgen van de kernreactoren in Fukushima zijn bemoedigend, al zijn de melk, de groente en drinkwater wel enigszins radioactief besmet. In de lucht is de straling wel op een acceptabel niveau. We willen terug, er is zo ontzettend veel te doen. De gemeenteleden zitten in de put, in het getroffen gebied wachten honderduizenden mensen op water, voedsel, een luisterend oor en een bemoedigend woord. De staf en gemeenteleden worden vandaag getraind in het verlenen van pastorale zorg aan mensen die lijden aan post-traumatische stress om zo nog beter hulp te kunnen bieden. Verder zijn er twee vrachtwagens van Grace City Church op weg naar het hard getroffen Sendai. Buiten het gebied dat direct bloot staat aan hoge straling, maar in het gebied waar alles met de grond gelijk gemaakt is door de aardbevingen en tsunami.