Geloven in Japan

Jaren geleden hebben we ons project Geloven in Japan (of in het Engels Believing in Japan) genoemd. We functioneren al die tijd in drie talen, maar tot nog toe was er nooit aanleiding om deze leus in het Japans te vertalen. Dat heeft een reclamecampagne nu voor ons gedaan. Elke dag roepen bekende Japanse sporters, politici en rocksterren je toe: ‘Nihon wo shinjimasu’, wat zoveel betekent als geloven in Japan. Ze voegen eraan toe: ‘Ganbarou!”, doorzetten! Ik liep net in de stad en zag grote posters die oproepen om voor Japan te bidden. Menig Japanner draagt een opzichtige siliconenarmband die tot hetzelfde oproept. Er staat niet bij tot welke God je moet bidden, maar ik acht de kans bijzonder klein dat de maker van de posters aan Jezus heeft gedacht. En tot wie Lady Gaga bidt, die de armband op de markt heeft gebracht, weet ik ook niet.

Waar Japan waarschijnlijk voor de media in Nederland bijna vergeten is, is het nieuws over de aardbeving, tsunami, kerncentrale en de nasleep hier nog altijd actueel. Het nieuws, de kranten, documentaires, posters en andere denkbare media brengen elk moment van de dag de schok, de verwoesting en het leed in beeld. Na een lange dag werk probeer ik ‘s avonds om een uur of tien, elf meestal nog wat nieuws mee te pikken, maar soms zet ik de televisie na een paar minuten uit. Het is zo moeilijk om even ontspanning te vinden. Dat is geen struisvogelgedrag, want de hele dag door worden we geconfronteerd met de gevolgen van de aardbeving. Niet alleen via de media, maar ook door de naschokken die nog steeds aanhouden, het weer opbouwen van de kerkgemeenschap die na de gebeurtenissen van 11 maart verdoofd bij de pakken neer zat, het proberen te bemachtigen van genoeg melk, yoghurt of eieren (deze zijn op rantsoen en in de winkels houden ze er geen rekening mee of je inkopen voor één persoon of een gezin van 7 personen doet – je mag maar één pak of één fles), etc. Verder eist het verlenen van noodhulp veel aandacht en energie van de staf van de kerk op. De voedseltransporten gaan door want uit onderzoek blijkt dat 90% van de mensen in opvangcenyra in het getroffen gebied ondervoed is. Maar wat zijn de volgende stappen die genomen moeten worden? Dominee Fukuda is deze week met een paar collega’s op pad gegaan om te kijken waar, hoe en door wie er het beste in het getroffen gebied een kerk geplant kan worden om zo de gemeenschap in wederopbouw daar te gaan dienen.

Tussen alle reportages over de gevolgen van de aardbeving vind je soms kleine berichtjes die je aandacht trekken. Zomaar van die kleine nieuwfeitjes die Nederland waarschijnlijk nooit bereiken. Sommige intens verdrietig, andere geven hoop. Zo lopen heel veel mensen in het gebied waar de tsunami alles weggevaagd heeft longontsteking op. Dat komt omdat het land bedekt is met opgedroogd slijk van de zeebodem en deeltjes daarvan nestellen zich in hun longen. Duizenden kinderen zijn ondergebracht bij familie of onbekende gastgezinnen in heel Japan. Wat blijkt nu, heel veel van hen worden op hun nieuwe school niet alleen gemeden, maar zelfs gepest en verweten dat ze radioactief besmet zijn. Of het berichtje dat berekeningen laten zien dat in maart 2014 (!) enorme hoeveelheden puin (huizen, auto’s, etc.) aan de westkust van Amerika aan zullen spoelen. Verder worden er in het gebied rondom de kerncentrale honderduizenden zonnebloemen gepland. Die nemen schadelijke stoffen op uit de grond. De planten kunnen na het afsterven niet verbrand worden, want dan komen die gevaarlijke stoffen alsnog in de lucht. Wel kunnen er bacteriën op los gelaten worden. Dan nog een laatste, enigszins bizar berichtje: Ook Rusland laat haar burgers nu terugkeren naar Japan. Daartoe besloot ze nadat een speciale commissie naar Tokyo afgereisd was om daar zelf het radioactieve stralingsniveau te meten. Wat blijkt, de straling in Tokio is slechts de helft van die in Moskou!