druk, druk, druk
Je hebt het vast al gemerkt door het uitblijven van een nieuwe bijdrage aan de weblog: het is druk, druk, druk in Huize de Boo. Aangezien het overgrote deel van de staf van Grace City Church zich nog altijd voltijds aan het verlenen van noodhulp in het rampgebied wijdt, ligt vrijwel alle gemeentewerk op ons bordje. En die gemeente is ook nog maar net aan het opkrabbelen na alle heftige gebeurtenissen van de afgelopen maanden. Voeg daarbij temperaturen van boven de 35 graden, hoge luchtvochtigheid, een nijpend electriciteitstekort omdat slechts 11 van 54 kerncentrales in Japan functioneren -dus nauwelijks airco-, een klein appartementje met twee vakantievierende scholieren en twee zwetende dreumessen en je hebt een aardig plaatje van het klimaat hier. Alleen Julie houdt het koel door te spetteren in haar zwembadje op de kleuterschool.
Toch proberen we er het beste van te maken. We wisselen elkaar af met werken en degene die de zorg voor de kinderen heeft, doet iets leuks met ze. Zo gaan we naar een speelhal die pas hier in de buurt geopend is, waar ze in allerlei netten kunnen klimmen. Of we halen een ijsje. Of doen een spel. Sommige dingen bieden een mooie aanleiding voor wat vertier, bijvoorbeeld als er gemeenteleden of zoekers die komen eten. Of Berends verjaardagsfeestje voor zijn vriendjes. Verder geef ik ze elke dag geschiedenis, aardrijkskunde, natuur- en techniek en Nederlandse les. Ze mopperen soms even als ze moeten beginnen, want de lego en playmobil trekken, maar vinden het eigenlijk hartstikke leuk als we even bezig zijn. En het Nederlandse Haribo-snoepje als beloning na een paar uurtjes studeren doet ook wonderen (dank voor het opsturen, lieve mensen!).
Doordat dominee Fukuda regelmatig afwezig is, moet Geert naast zijn gebruikelijke taken veel opvangen voor de diensten en kringen. Mijn grootste stressbron ligt in een stagiair voor het jeugdwerk die ik begeleid maar totaal niet functioneert. Ik zal niet in detail treden, maar de maat is vol wat mij betreft. Maar het ligt moeilijk om hierover rechtstreeks te communiceren in Japan, want streven naar harmonie is veel belangrijker dan het oplossen van conflicten. En toegegeven, ik ben niet helemaal objectief in dit geval, want het gaat wel om iemand die niet zorgvuldig met mijn (en de andere) kinderen omgaat. Daarnaast gaat Geert vanavond met een mega-groep van 25 vrijwilligers die hij verzameld heeft naar Ishinomaki om huizen schoon te maken, hamburgers te bakken met de eigenaar van een franchise van de Japanse fast food keten Mos Burger, fietsen te brengen en nog veel meer. Geweldig hoe onze oproep aan de jonge professionals in ons doelgebied in het hart van Tokio zoveel navolging vindt!
Over twee weken is het mijn beurt en neem ik de jeugdgroep mee naar Ishinomaki. We hopen dan de kinderen daar een leuk programma met spelletjes, knutselen en liedjes aan te bieden. Hopelijk kan ik ook ruimte in het budget vinden voor wat lekkers en om wat van het weggespoelde speelgoed te vervangen. Vooral een aantal meiden in mijn groep zien er best tegenop om de schrijnende situatie daar onder ogen te moeten zien, maar ik denk dat het goed voor ze zal zijn. We zijn als groep in de afgelopen maanden gegroeid en ze nemen inmiddels ook vaak vriendinnen mee naar de events van hun jeugdgroep genaamd Band of Grace. Zo kookten samen we een Mexicaanse maaltijd bij ons thuis en waren we opnieuw in de karaoke-tent te vinden (help!).

In de gemeente zijn er ook vaak kansen om het nuttige met het aangename te combineren. Zo trok de Grace picknick veel mensen die voor de kerkdienst met elkaar in het park naast het keizerlijk paleis wilde eten. En dit weekend organiseer ik een Dessert Party voor vrouwen die op die manier hun vriendinnen kunnen introduceren aan Grace City Church. Iedereen brengt een taart of toetje mee om te delen, dus dat komt best goed met de calorieën. Wel opvallend hoeveel mannen opeens belangstelling hebben voor dit Amazing Grace vrouwen-event…
Je hoort het al, druk, druk, druk hier, maar als je vraagt hoe het gaat, zou ik ook zeggen goed, goed, goed. Een beetje extra slaap of een uurtje samen zou geen kwaad kunnen, maar in augustus breekt ook hier rust aan. Tot die tijd buffelen we lekker door.
Wat een drukte! Met verwondering en veel respect gelezen! Zonder de hulp van de Here God zouden jullie dit niet vol kunnen houden. Weet je in onze gebeden! Met een warme groet, Tineke