teruterubouzu
De culturele ervaringen stapelen zich op voor Julie! Vandaag ging ze namelijk op schoolreisje met de jongste klassen van haar kleuterschool. Tijdens het dagelijks overdrachtsritueel na schooltijd, kregen we gisteren behalve een enorme waslijst aan instructies, ook de opdracht mee om met de kinderen een zogenaamde teruterubouzu te maken en op te hangen. Ik onderwerp me meestal aan het gezag van de juf, maar dit ging te ver: mijn kind een boeddhistisch mini-priestertje als amulet laten knutselen om te voorkomen dat het gaat regenen. Misschien heeft de juf begrepen dat ik ongehoorzaam geweest ben, want vandaag regende het. Of het was de Here God die zeggen wilde: Ik ben het die beslist of het gaat regenen. Of het waren Zijn tranen over zoveel bijgeloof.
Zo’n teruterubouzu is een poppetje gemaakt van een stuk laken (of bij gebrek daaraan volstaat een tissue ook) met een touwtje erom. Op het bovenste bolletje wordt een vrolijk gezichtje getekend. Het poppetje wordt aan een touwtje voor het raam gehangen en dient als amulet om slecht weer tegen te gaan. Het woord ‘teru’ betekent schijnen en ‘bouzu’ is een boedhistische priester (ookwel een spottend woord voor kale kop, verwijzend naar de kale hoofden van priesters). De kinderen die de poppetjes, in de hoop op mooi weer, ophangen, zingen: ” Teru-teru-bouzu, teru bouzu, maak morgen een zonnige dag. Net zoals de hemel er soms in een droom uiziet. Als het zonnig is, zal ik je een gouden bel geven.” Dat klinkt redelijk vriendelijk, maar o wee als het schattige witte poppetje niet aan de verwachtingen voldoet. Het liedje eindigt met: “Teru-teru-bouzu, teru bouzu, maak morgen een zonnige dag. Maar als de wolken huilen, dan zal ik je kop er afsnijden”.
Nou, al met al een stuk minder liefelijke bezigheid dan de juf suggereerde. We hebben het dus niet gedaan. Maar het mocht de pret niet drukken. Julie ging voor het eerst op schoolreis. In een grote touringcar naar het park om eikeltjes en herfstbladeren te zoeken. Toen het wat harder ging regenen hebben ze, ieder op zijn eigen picknickmatje, onder een grote oude boom, met vrolijke eetstokjes hun Japanse lunchdoosjes leeg gekrabbeld.