geen tanden, toch bollen
De zon is hier net achter de berg Fuji gezakt en de stad wordt donker. Vandaag geen lichten aan in de hoge kantoortorens. Sowieso zijn gaan er weinig lichten aan in de stad, want heel veel mensen zijn op deze Oudejaarsdag naar hun geboorteplaats getrokken om daar vannacht met familie, heel veel traditioneel eten en tempelbezoek het nieuwe jaar in te luiden. Wij zijn gewoon thuis en hebben oliebollen en appelbeignets gebakken. Met de frituurpan op het balkon op 51 hoog, omdat ons kleine appartementje anders wel heel erg gaat stinken. Maar het was lekker weer en een jas was in het zonnetje niet eens nodig.
De oliebollen zijn volgens origineel recept van oma, gemaakt van een gistbeslag met appel en rozijnen. Zelfs zoals ik dat in Dreischor geleerd heb met de hand door ‘geklapt’. Ik geef toe, de appelbeignets, geïnspireerd door een receptje op internet, winnen geen schoonheidsprijs – maar het valt ook niet mee zonder appelboor. Alle baksels zijn in ieder geval goedgekeurd door alle mini-Bootjes. Met en zonder tanden. We hoeven vandaag niet te werken en genieten van een rustige dag met elkaar. Bijna de hele gemeente is op pad naar familie en daar zijn we eigenlijk best een beetje jaloers op. In de afgelopen weken hebben we in de kerk rondgevraagd wie er vanavond nergens heen kon en die hebben we hier uitgenodigd. Het resultaat is dat we vanavond de laatste uren van 2010 aftellen met een aantal vrijgezellen die anders alleen zouden zijn. Uhm, misschien geen droomavond en eerlijk gezegd zie ik er best een beetje tegenop, maar anders zouden we misschien op de bank in slaap vallen. Hier trouwens geen vuurwerk, om middernacht klinken de diepe scheepstoeters over de baai van Tokyo en daarna doven alle lichten en geluiden. Behalve dan de tempelbellen.
Nu stoppen met lezen en gauw oliebollen gaan bakken of in de winkel gaan kopen… Gelukkig Nieuwjaar!
Lieve familie de Boo
De allerbeste wensen en gods zegen toegewensd
Waren de oliebollen lekker ?
hartelijke groeten familie Colenbrander.