kunst en IKEA

Kunst en Ikea zou je kunnen doen denken dat dit een blog wordt over die betaalbare posters die je ingelijst en al bij Ikea kunt kopen. Maar het eigenlijke onderwerp is avondmaal in Grace City Church Tokyo. Vandaag vierden we namelijk avondmaal. Bij kerkplanten komen behalve theologische, organisatorische en administratieve vraagstukken ook heel praktische dingen kijken. Hoe vier je bijvoorbeeld avondmaal? En welke bekers en borden gebruik  je?

Door onze ’faith and art ministry’ (geloof en kunst evangelisatie) komen we met veel kunstenaars en kunstliefhebbers in ons doelgebied in contact. Vandaar dat het idee geboren werd om een bevriende kunstenares te vragen om Grace City Churchs doopschaal en avondmaalsbord te maken. Het resultaat mag er zijn en past goed bij onze vernieuwende, kleurrijke gemeente. Kijk maar!

142De schilder, Rachael Van Dyke vertelt er zelf het volgende over: ’Voor de doopvont werd ik geïnspireerd door de geschiedenis van Jona. De schaal stelt de buik van de walvis voor en de noodzaak die er voor ons allen is om onze zonden te belijden. Het blad in het midden en de rups staan voor het nieuwe leven dat we in Christus hebben wanneer onze geloofsreis en transformatie beginnen. Die worden gesymboliseerd door de vlinders en kersenbloesems. De twaalf wolken representeren de 12 stammen van Israël en de verbondsbelofte van God aan zijn volk. De buitenkant van de kom is gedecoreerd met twee vissen die Christus en zijn bruid, de kerk verbeelden. De karper is een Japans symbool voor moed en dat hebben Japanse gelovigen in hun nieuwe leven als christen nodig. Het roze staat voor de puurheid en onschuld door het wassen van de doop. De rode en witte cirkels herinneren ons aan eeuwig leven en het vieren van een nieuwe leven voor degene die gelooft.” 

De invloed van Amerikaanse zendelingen is de afgelopen decennia in de Japanse kerk erg groot geweest. Daarmee deden druivensap en de individuele bekertjes bij het avondmaal hun intrede. Ook in Grace City Church gaat de voorkeur uit naar kleine bekertjes. Dat heeft behalve met een gebrek aan kerkelijke traditie, ook met de Japanse hang naar extreme hygiëne te maken. Als Marekerker zijn we het delen van wijn uit grote, antieke zilveren bekers gewend en de stap naar plastic mini-wegwerpbekertjes is daarom te groot. Bovendien is het niet milieuvriendeijk. Daarom wilden we duurzamer bekertjes. Online worden er  allerlei (veel te dure) avondmaalsets aangeboden. De reli-markt lijkt een lucratieve business te zijn. Tijdens de stafvergadering merkte ik met Hollandse nuchterheid op dat we ook gewoon naar Ikea zouden kunnen gaan. Het werd een gezellig uitje met de Fukudas, zo gezellig dat we op de heenweg tot 2 keer toe de afslag misten en daardoor geen tijd overhielden voor Zweedse gehaktballetjes.

Aan het begin van de avondmaalsviering verdeelt dominee Fukuda de brokken brood over bruine Ikea-borden en gaat het druivensap uit grote Ikea-kannen in kleine Ikea-glaasjes. De moderne stijl van de Ikea-artikelen past perfect bij de Starbucksachtige evenmentenruimte waar we de diensten houden. Over contextualisatie gesproken… Geen mysterieuze, medicijnachtige bekertjes en grote glimmende schalen, maar bekertjes en glaasjes die onze doelgroep zelf ook in de kast zou kunnen hebben. Zo wordt het sacrament van het avondmaal, in al zijn bijzonderheid en diepe inhoud, ingepast in onze context. Genoeg voor nu, want ik moet 4 borden, 4 kannen en 50 kleine glaasjes af gaan wassen. Met een Ikea-afwasborstel.

Comments are closed.