Geloven in Japan

Kerst is al vergeten in Japan en iedereen poetst zich suf terwijl de resterende dagen van 2010 afgeteld worden. Alle mogelijke modelletjes bezems, schoonmaakchemicaliën, offers en amuletten worden ingezet om wat verkeerd was (en de goden ontstemd heeft) letterlijk uit te wissen. Wij, daarentegen, kunnen eindelijk ontspannen. In de eerste plaats omdat we weten dat het geen zin heeft om op eigen kracht onze zonde weg te poetsen, daarom zijn we zo blij dat we met kerst konden vieren dat Jezus om die reden naar ons toe gekomen is. God is bewogen om ons en ondernam zelf actie door zijn Zoon te sturen! Dus dat onderdeel kunnen we dus overgeven. Sowieso is de rust voor even weergekeerd in huize de Boo, want de kerstmarathon zit erop. Honderden mensen hebben door de activiteiten van Grace City Church en door de evenementen bij ons thuis het ware verhaal van kerst gehoord. Hieronder een greep…

De aftrap was de kerstdienst op zondag 19 december met na afloop een Gospel Concert. Nadat ik in de zomer een Japans Gospel koor in de entreehal van een kantorencomplex aan het oefenen had gezien, wist ik dat dit een geweldige manier van het bereiken van de doelgroep was. Traditionele zwarte Gospelmuziek uit het Zuiden van Amerika beweegt de Japanse harten. Misschien herkennen ze zich in het lijden, al is het in een totaal andere vorm? Allerlei emoties komen los en door de teksten van de christelijke liederen, verdiepen ze zich automatisch in de inhoud van het christelijk geloof. Daarom organiseerden we als Grace City Church dit najaar een Gospel Workshop, een serie van 7 lessen Gospel zingen onder leiding van een professionele Gospel zangeres. Geert en ik zingen bij het oefenen keurig onze partijen als tenor en sopraan mee, om zo voor- en nadien met de deelnemers kennis te kunnen maken. Na de kerstdienst tracteerden de deelnemers ons op een mini-concert. In januari gaan we door en gaat de enthousiaste groep nieuwe liederen instuderen.

 

 

Julie vierde een kerstfeestje met haar Japanse kleuterklas. De helft van de klas was geveld door het gevreesde ‘noro-virus’, een soort hyper-buikgriep, maar dat mocht de pret niet drukken. Pret hadden de kleuters zeker op de grond in de traditionele tatami-kamer. Maar bij kerst zonder Jezus kom je niet verder dan feestmutsen en cadeautjes. Kijk maar.

 

  

 

 

De volgende dag vierden we met de kinderen van de kerk, Grace Kids, kerst met alles erop en eraan: het kerstverhaal uit de bijbel, knutselen, spelletjes, dansen en iets lekkers! Behalve alle kinderen van de kerk (en dat zijn er 12), kwamen er nog 13 kinderen ‘van buiten’ en samen met 25 ouders was het een groot feest.  

 

 

 

 

  

 

In de middag houden we open huis en bieden alle 23 andere gezinnen op de 51ste verdieping een Christmas Tea Party aan. Acht gezinnen komen langs en vinden een plekje aan een tafel vol lekkers: zelfgebakken brownies en kruidkoek, chocolade en rijstzoutjes. Officieel duurt het feest tot 5 uur, maar de laatste buren druppelen om half 7 het huis uit. Drie families hebben we nog nooit eerder ontmoet en met hen spreken we een vervolgafspraak af.

 

 

 

 

Tussen alle bedrijven door proberen we de kids behalve stress vanwege alle voorbereidingen en het strakke werkschema ook nog wat aandacht te geven. Zo mogen ze bij een vriendin kerstkoekjes gaan bakken en op de terugweg naar huis zien we een kunstijsbaantje. Het blijkt bij nader inzien geen echt ijs te zijn, maar hetzelfde materiaal waar snijplanken van gemaakt zijn. Hier doen Thom, Berend en Julie hun eerste schaatservaring ooit op! 

Op kerstavond (24 december) organiseerden we een groot concert met de Japanse concertpianiste Yukiko Tanaka. Ze woont en werkt in New York maar maakte tijdens haar familiebezoek in Japan graag tijd om voor ons te spelen. Afgewisseld met klassieke stukken gespeeld door een klarinetist en bijbellezingen voorgelezen door een acteur, was het programma van hoge kwaliteit. Zo’n 30 gemeenteleden brachten 50 mensen mee. Het concert speelde zich af in de grote glazen hal van een kantorencomplex en daardoor trokken we ook nog eens 20 mensen die langswandelden. Herinner je je Wang de tandarts nog? Ze kwam ook naar het concert en was diep geraakt door de boodschap van hoop die ze hoorde. Ze komt binnenkort naar een kerkdienst!

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

En dan is het zaterdagochtend, eindelijk is kerst echt aangebroken. Maar in Japan is het kerstfeest voorbij. Op ‘Christmas Eve’ (de 24ste) zijn alle kippenpoten en de veel te dure kerstslagroomtaart verorberd en alle lichtjes in de stad zijn die nacht nog verwijderd. Wij blijven die dag lekker thuis en vieren als gezin kerst. Te beginnen met, voor het eerst sinds we terug zijn in Japan, niet om 6 uur opstaan en een lekker laat ontbijt. ‘s Avonds hebben we een kerstdiner bij Amerikaanse vrienden. Alleen de aanblik van de overdaad aan eten geeft ons al een vol gevoel en na een klein stukje van de reuzekalkoen met stuffing en wat aardappelpurree zijn we dik tevreden.

 

 

 

Gelukkig vieren we zondag in de kerk nog wat kerst door het zingen van kerstliederen en een preek over de Wijzen uit het Oosten. We brengen een kerstpakketje met lekkers bij de familie Yamana op de 49ste verdieping van de woontoren naast ons. Ze hebben ook een tweeling van anderhalf, maar die zijn veel te vroeg geboren en daarmee kwetsbaar. Ziekenhuisopname vanwege het RS-virus en een operatie van een hernia voor de kleine mannetjes gaan het gezin niet in de koude kleren zitten. Hoewel ze als stoere kerels met Fleur en Lucile spelen. Als we samen gegeten hebben, zucht moeder Yamana vertederd dat de kinderen ondanks alle zorgen echt een cadeau van God zijn. Ze is geïnteresseerd in het bijwonen van een kring. Ook hij vraagt naar de kerk. Die openheid leidt in het nieuwe jaar hopelijk tot meer gesprekken.