gedeelde smart
Vandaag weer iets ontdekt: niet alleen is gedeelde smart halve smart, maar halve vreugde is nauwelijks vreugde. Ik ben niet iemand van wie het glas half leeg is, ik ben absoluut van het halfvolle glas, een optimistisch type. Anders zou ik ook nooit aan zending in Japan begonnen zijn. Toch vond ik het moeilijk om de zegeningen van vandaag te tellen.
Fleur en Lucile hebben net hun zes maandencontrole bij de kinderarts achter de rug. Het is altijd leuk om te zien hoeveel ze gegroeid zijn en op dat front goed nieuws! Ze wegen allebei 7,5 kilo en zijn 65 centimeter lang. Daarmee zijn ze op hetzelfde niveau van een gemiddelde eenling aangekomen! Ze zijn supergezond bevonden. Sinds hun half birthday (zo noemen ze dat bij Thom en Berend op school) zijn ze begonnen met vast voedsel, ook een mijlpaal, al is mama nog steeds veruit favoriet. Nog steeds slapen ze alle nachten (tussen 18.30 en 6.30 uur) door, we hebben dus niets te klagen. In tegendeel, these twins are as cute as can be en met hun grote blauwe ogen en vette lach winden ze iedereen om hun mollige vingertjes!
Ook stond een bezoek aan de orthopedisch chirurg op ons programma. Hij nam röntgenfoto’s van de heupjes van de tweeling om te kijken wat de stand van zaken met hun heupdysplasie is. Fleurs glimlach naar de radioloog en Luciles erbarmelijke tranen bleken profetisch: bij Fleur zit de heupkop inmiddels goed in heupkom, bij Lucile nog niet. De behandeling met de ‘hipster’ heeft bij de één dus wel succes opgeleverd, bij de ander niet. Dat is een schok. Tot nog toe gaat hun ontwikkeling tot in het extreme toe (ze poepen zelfs tegelijk 
) gelijk op, maar daar komt nu verandering in. Wat meer is, deze chirurg vertelde ons dat hij alles gedaan heeft wat in zijn vermogen lag en dat Lucile vanaf nu naar een specialistisch kinderziekenhuis moet. Dat ziekenhuis ligt ergens weggestopt in een verre voorstad van Tokio, want met iets dat niet perfect is, loop je in Japan niet te koop.
Natuurlijk is er hoop. Het probleem moet bij voorkeur voor Luciles eerste verjaardag opgelost zijn, zodat ze gewoon kan leren lopen en op een dag met haar zussen naar ballet kan. En dat is helemaal niet onmogelijk, al zou er een operatie aan te pas kunnen komen. Ons verlof dat er aan komt, compliceert de behandeling wel. Leids Universitair Medisch Centrum, we komen eraan…
Met tranen in mijn ogen trok ik Fleurs hipster uit. Ze is vrij! Het volgende station is omrollen. Vreugdetranen om Fleur, tranen van zorgen om Lucile. Die laatste zijn zwaarder. Ondanks al het goede nieuws van vandaag is mijn glas halfleeg. Misschien omdat de smart niet meer gedeeld wordt.