Geloven in Japan

Deze week organiseerden we samen met Redeemer City to City een tweedaags seminar over kerkplanting in de grote stad. In Tokio in het bijzonder. Want het kerkplantershandboek van Tim Keller geeft de grote lijnen en praktische tips, maar ondanks alle overeenkomsten tussen metropolen als New York en Tokio, zijn er ook grote verschillen die om een bijzondere aanpak vragen. Zo verzamelden zich aarzelend 25 jonge Japanse theologiestudenten, evangelisten en dominees in een conferentiezaaltje dat we voor een krats koen huren van een christelijke NPO tussen de glitterfacades van modehuizen Prada, Vuitton en Chanel en juwelier Cartier in de chique wijk Omotesando. Het … > lees meer

Ken je dat gevoel dat iemand iets tegen je wil zeggen, maar dat niet kan of durft. Of dat het juiste moment er gewoon nooit lijkt te zijn. Je denkt erover na, probeert met de hints als puzzelstukjes te raden wat het plaatje is. In die situatie bevonden we ons in de tweede helft van vorig jaar. Als Nederlander zou je zeggen, vraag er dan gewoon naar, maar zo werkt het in dit land van indirecte communicatie niet. Dit was voor ons een thema dat vrijwel elke week en op een gegeven moment zelfs elke dag terugkwam. Ik heb vast … > lees meer

Geen zorgen, geen blog over worstelen. Hoewel, we modderen maar wat aan deze week na kerst. Helemaal uit ons normaal zo strakke ritme van vroeg opstaan om de kinderen naar school te brengen en tot in de nacht doorbijten om alle werk af te krijgen. Alle kinderen zijn nu thuis en dat is soms best worstelen, letterlijk dan, op onze schaarse vierkante meters.  De associatie met sumo kwam door de handcrème op mijn typende vingers. Het is echt Tokio- winterweer deze dagen: koud (tussen de 5 en 10 graden), helder, zonnetje en heel droog. De huid op mijn handen barst dan ook … > lees meer

Het was even rustig op de geloveninjapan-blog… maar we zitten hier niet bepaald stil, want de kerststress heeft toegeslagen! Aan het einde van het jaar loopt in de kerk de spanning op. Gemeenteleden zijn moe, hebben veel werk af te ronden, kinderen moeten opdrachten afmaken voor school maar raken uitgeput en met z’n allen hebben we hoge verwachtingen van alle feesten die komen. En terecht, want we leven in de tijd van Advent, van verwachting. Kerst biedt hier de unieke gelegenheid om het Evangelie te vertellen aan mensen die de rest van het jaar geen belangstelling hebben om iets over het … > lees meer

Twee keer twee is deze week bij ons in huis geen vier, maar twee. Geen hogere vorm van wiskunde, geen Japanse logica, maar gewoon Fleur en Lucile die twee jaar oud werden! Nou ja, gewoon… Bijzonder zijn deze dreumessen zeker. Ik geef toe dat ik niet erg objectief ben, maar heel veel mensen zijn het met me eens dat deze twee meisjes wel heel erg ‘cute’ zijn. Zo gauw ze zich buiten vertonen, roept heel Tokio in koor ‘kawai’. Dat betekent schattig. Als ware divas laten ze zich rondrijden in hun knalroze wagen en reageren ze op hun fans door hun … > lees meer

Het is één en al kalkoen wat de klok slaat hier in huis deze dagen. Niet omdat we een nieuw huisdier hebben of vanwege het geluid dat we produceren (wel eens een kalkoen horen gillen?), maar omdat Thanksgiving (24 november) eraan komt. De kinderen krijgen er van hun Amerikaanse school twee dagen vrij voor, knutselen kalkoenen en genieten van een traditionele Thanksgiving maaltijd in de klas. Nu hebben we wel in Amerika gewoond en zijn daar van harte aangeschoven aan de overvloedige tafels met gigantische gebraden gevulde kalkoenen, bergen aardappelpurree, cranberrysaus en mais-nog-aan-de-kolf. Dankbaar waren we toen zeker, want in … > lees meer

Weleens een kaki gegeten? Ze smaken nog net niet zoals ze klinken, maar ik ben er niet zo dol op. Het is een oranje vrucht met dezelfde vorm en grootte als een tomaat. Hij komt in Nederland weinig voor en wordt vooral in bergachtige gebieden in Azië gekweekt. Hij wordt eind november, begin december geoogst van kale bomen. We komen net terug van een conferentie van het Japanse Kerkplantingsinstituut vlakbij de berg Fuji. Het was heerlijk om voor het eerst sinds lange tijd de stad weer eens uit te gaan en het asfalt en beton om te ruilen voor overvloedig … > lees meer

Dachten we nu Lucile echt helemaal uit het gips is in rustiger vaarwater terecht gekomen te zijn, krijgt Thom zondagavond opeens hoge koorts. Op school heerst de bof dus vol spanning wachtten we op opgezette klieren onder zijn kaken. Hoewel hij er steeds grauwer eruit ging zien, bleven zijn klieren normaal. De koorts van 40 graden bleef, maar verder geen andere symptomen. Woensdagmiddag begon hij wat te hoesten. Dezelfde avond las ik in de krant dat de kleindochter van de keizer, prinses Aiko met spoed opgenomen was in het ziekenhuis met een longontsteking. Symptomen: hoge koorts en een lichte hoest. … > lees meer

Lucile is bevrijd! Tenminste, overdag zijn haar beentjes vrij. Voor de derde keer binnen 6 weken ging ze onder narcose. Deze keer om haar gips te verwijderen. Het blijft naar om te zien hoe het kapje op haar kleine mondje gedrukt wordt en ze worstelend onder zeil gaat. Gelukkig mag één van ons geschrobd en van top tot teen in pakken en zakken gehuld er tot en met dat moment in de operatiekamer bij blijven. Waar de verpleging zulke bizarre Westerse fratsen niet zag zitten, juichte de orthopeed dit idee toe en heeft dit voor hen revolutionaire idee met de … > lees meer

Alle kerken in Nederland, Japan en elders ter wereld zijn weer volop in bedrijf in deze tijd van het jaar. Zo ook Grace City Church. De voorbereidingen voor de talloze kerstvieringen zijn al in volle gang, maar toch klinkt er nog geen kerstmuziek. Deze week luisterden en keken we als Grace City gemeente naar een uitvoering van een dansoptreden getiteld ‘the Messiah’. Je eerste associatie is natuurlijk Pasen. Misschien is het een beetje vreemde timing, maar de geschiedenis van Gods redding door de Messias is op elk moment van het jaar van belang. Daarom genieten we ook zo van de … > lees meer